Biografie

Wie is Joris?

Ja, dit is een vraag die ik mezelf al jaren heb afgevraagd. Iedereen heeft zo zijn eigen zoektocht naar zijn ware identiteit en die viel voor mij pas vele jaren later op zijn plek.

Ik ben een normale doorsnee jongen die in een normaal gezin is opgegroeid: huisje boompje beestje, maar ook met zijn eigen kruisje, want niet alles ging zonder slag of stoot. Naarmate ik me door mijn jeugd heen worstelde en ontwikkelde gebeurden er toch al wel bijzondere gebeurtenissen waarbij je dan weer keuzes hebt die je kan maken. Het enige wat ik al snel wist van mezelf was, dat ik erg veel fantaseerde over van alles en nog wat en een grote dagdromer was en altijd creatief van geest. Toch was ik al wel gevoeliger dan mijn omgeving, maar zocht ook vaak bepaalde prikkelingen en uitdagingen op die je als kind van 13 niet snel zou doen. Ik wilde nooit leren op school en gooide letterlijk vaak overal met de pet naar. Uiteindelijk werd mijn beroepskeuze beperkt…. Tja wat wil je worden?

De vraag die iedereen al op jonge leeftijd te horen kreeg. Ik had zelf totaal geen idee, maar steentjes stapelen vond ik het leukste. Daar had ik zoiets van: dit is dan wel het leukste waar ik een keuze uit kon maken.

Carrière maken was nooit iets wat mij bezig hield, of interesseerde en ben toen maar gaan werken in de bouw als metselaar/tegelzetter en heb dit 16 jaar met veel plezier mogen doen. Dit was ook een tijd waarbij de meest bizarre gebeurtenissen zijn ontstaan en nu pas vele jaren later op zijn plek
gevallen zijn. Een harde meedogenloze wereld, maar wel een wereld met de mooiste mentaliteit, twee bedrijfsfaillissementen in de bouw meegemaakt, in de tijd van de recessie wist ik niet meer wat ik wilde gaan doen, maar wist wel dat ik niet meer terug de bouw in wilde. Na een dodelijk ongeval te hebben gezien en het feit hoe men hier met mensen omging maakte veel indruk op mij en maakte veel in mij los! Ik denk dat dit een wakker schud moment is geweest. Na veel werk verschuivingen rond mijn dertigste, waarin ik steeds meer voor mezelf op moest komen, werden mijn gevoel en intuïtie steeds sterker en ook de fantaserende beelden, waarvan ik dacht dat deze normaal waren, werden sterker en meer. Daarbij merkte ik dat het aanpassen erg lastig werd, tot op zekere hoogte…. Een grote samenloop van zware en mooie, maar ook ontroerende momenten, en de vele obstakels in het leven van dien. Mensen verloren, extremiteiten opgezocht, gevlucht in verslavingen, maar ook veel overwonnen!

2016, Het jaar dat alles per “toeval” op zijn plek begon te vallen…en er een punt van besef kwam dat mijn fantasie toch realiteit bleek te zijn en die ben ik gaan opschrijven door middel van het zien van een foto… Foto’s lezen, fragmenten zien en alle emoties opschrijven die er maar vrij komen en het
begin is geworden van waar ik voor sta en waar ik mijn passie in kwijt kan. In 2017 startte ik een eigen Facebook groep (Doe maar effe paranormaal), onder het mom van: ik zie wel waar het schip strandt. Letterlijk mijn eigen wereld, maar ook een wereld met grote gevolgen en consequenties, list
en bedrog, afgunst en jaloezie, maar waar in ik ook talloze mensen veel moois mee kan geven of bewust kan maken van vele aspecten. Heerlijk op een nuchtere manier en duidelijke taal en niet zweverig.

Communiceren met overleden dierbaren, waarbij ik vaak diep terug duik in de tijd van iemand. Moord, suïcidaliteit, toedracht of emotionele blokkades en persoonlijke eigenschappen weet ik te benoemen. Over veel van dit soort ingrijpende gebeurtenissen schrijf ik in columns, maar ook gebruik ik veel grepen uit mijn eigen leven. Bijvoorbeeld de gehele persoonlijke groei en situaties/gebeurtenissen waar veel meer mensen tegen aanlopen in de maatschappij, of op relationeel gebied. Ik denk dat ik persoonlijk de meest bizarre ontwikkeling en metamorfose heb ondergaan in mijn leven! Ik heb de sprong in het diepe gemaakt en, van een uit de hand gelopen hobby, mijn werk gemaakt waarbij ik mensen help uit eigen ervaring of inzichten en onbeantwoorde vragen van mensen zo goed als mogelijk beantwoord.

Van metselaar naar (medium) een rollercoaster waarvan ik niet weet waar hij eindigt, maar het enige wat ik wel weet is dat dit het begin van iets moois is en groter kan worden dan ik voor ogen heb. Ik ben ook benaderd door een uitgever om alle columns in combinatie met mijn levensverhaal in een boekvorm uit te brengen. Dus ja, ik zou zeggen: kom gerust eens een kijkje nemen in mijn wereld!